รู้สึกราวกับว่า
เป็น นก เกาะขอนไม้อยู่ริมบ่อโคลน
พิจารณาดูหนอนที่ชอนไชอยู่ในซากโคลนตม
ในใจก็พิจารณา
ไยหนอนถึงได้ดูมีความสุขอยู่ในซากปฏิกูลเหล่านี้นักหนา
ทั้งที่มันส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง
แล้วก็พิจารณา ไยซากโคลนต้องเต็มไปด้วยสิ่งเหม็นเน่า
ไม่ได้มีเพียงแค่ดินเปียกๆ ปนกับน้ำฝนอย่างที่คิด

นกอย่างฉัน ได้แต่นั่งพิจารณาไป
ครั้นจะจิกหนอนมากิน
ก็เกรงปีกขนสวยสะอาดจะเปื้อนดินโคลน
ครั้งจะบินไปหาหนอนที่สะอาดสะอ้านที่เกาะตามกิ่งไม้สูง
ก็หลงติด พิจารณาดูหนอนในโคลนอยู่นั่นเอง

หนอนบางจำพวก มันก็เกิดมาเพื่ออยู่ในโคลนตม
ส่วนบ่อโคลน ก็ย่อมต้องมีทั้งโคลนสะอาดและโคลนสกปรก

ส่วนนกอย่างฉัน นั่นสิ โง่เง่า

มานั่งเฝ้ามองบ่อโคลนแล้วรำพึงรำพัน เหม็นกลิ่นโคลน
บินไปได้ ก็ไม่บินไป
เพราะติดใจหนอนตัวอ้วนในบ่อโคลนสกปรกนั่น

จะมองให้ตายอย่างไร หนอนในนั้นมันก็สะอาดสวยไม่ได้หรอก

หนอนและโคลน ต่างอยู่ในที่ที่เหมาะสมกันแล้วทั้งคู่
สุดท้าย ก็มีแต่นกงี่เง่าอย่างฉันเท่านั้น ที่อยู่ในที่ไม่เหมาะไม่ควร ควรบินอยู่บนฟ้าแท้ๆ แต่เสลงมาบ่นรำพันบนพื้นดิน

ช่างงี่เง่าโดยแท้เชียว … เจ้านกเอ๋ย