ท่ามกลางความมืดสลัว
มีเพียงตะเกียงดวงน้อย
แสงวิบวับ ราวจะดับลงในไม่ช้า
ลมพัดผ่านเพียงแผ่ว
แสงตะเกียงหรี่ลง ราวใจเจียนขาด
ลมสงบลงชั่วครู่
แสงไฟตะเกียงส่องสว่างเต็มที่อีกครั้ง
….
แสงไฟดวงน้อย ให้คืนมืดมีแสงสลัว
พอมองเห็นโลกมืดๆ เพียงลางๆ
แสงไฟดวงน้อย เอนลู่สู้ลมเป่า
ริบหรี่ ริบหรี่ เจียนดับ
แสงไฟดวงน้อย ดับลงแล้ว
แม้จะพยายามสู้สายลมมากแค่ไหน
แต่สุดท้าย … ไร้แรงต้านทาน
เส้นด้ายขาดน้ำมันชุ่มเชือก
แสงไฟดวงสุดท้าย น้ำมันหยดสุดท้าย
เผาผลาญก่อนดับลง
ความมืดมิดปกคลุมโลกทั้งใบอีกครั้ง
….
คงต้องรอตะเกียงดวงใหม่ เพื่อแสงสว่างที่จะกลับคืนมาอีกครั้ง