หลงนึกว่า ฉันเป็นกบอิจฉาฟ้า
สุดท้ายถึงรู้ว่า ไม่ใช่ฟ้าสักหน่อย

แค่ก้อนหิน ก้อนกรวด ก้อนทราย
เศษหญ้าแห้ง ใบไม้เน่า ดอกไม้เฉา
เพียงเท่านั้น

ฉันเป็นกบมีชีวิต จะอิจฉาไปไย
แค่เศษใบไม้ในโคลนตม

เศษไม้ที่เคยมีใบเขียวสวยงาม
ยามนี้เหลือเพียงเศษซาก
เสื่อมทรามตามสังคม

กบอย่างฉันจะอิจฉาทำไม
แค่เศษไม้ที่ครั้งหนึ่งเคยเขียว
ในเมื่อกายฉันบัดนี้ยังเขียวสด
มีชีวิต และ ยังหายใจ

….

นึกขันเจ้ากบเขียว
อิจฉาเศษไม้แห้งผุพัง

“ก็มันเคยเขียวสดสวย”
เจ้ากบตอบแก้เก้อเช่นนั้น

ใจจริงมันไม่ได้อิจฉาที่ไม้นั้นเคยเขียวสวยกว่าตัวมัน
ที่มันอิจฉาเพราะหนอนตัวอ้วนนั่น
ชอนไชเศษไม้ด้วยความเพลิดเพลิน

มองไม่เห็น กบสีเขียวสวยอย่างมัน

เท่านั้นเอง
…..

กบขี้อิจฉา

…..