ange ~*
I have kissed only one frog and I believe that he is a prince but maybe he is not mine …กรุสำหรับ uncategorized
กบขี้อิจฉา
หลงนึกว่า ฉันเป็นกบอิจฉาฟ้า
สุดท้ายถึงรู้ว่า ไม่ใช่ฟ้าสักหน่อย
แค่ก้อนหิน ก้อนกรวด ก้อนทราย
เศษหญ้าแห้ง ใบไม้เน่า ดอกไม้เฉา
เพียงเท่านั้น
ฉันเป็นกบมีชีวิต จะอิจฉาไปไย
แค่เศษใบไม้ในโคลนตม
เศษไม้ที่เคยมีใบเขียวสวยงาม
ยามนี้เหลือเพียงเศษซาก
เสื่อมทรามตามสังคม
กบอย่างฉันจะอิจฉาทำไม
แค่เศษไม้ที่ครั้งหนึ่งเคยเขียว
ในเมื่อกายฉันบัดนี้ยังเขียวสด
มีชีวิต และ ยังหายใจ
….
นึกขันเจ้ากบเขียว
อิจฉาเศษไม้แห้งผุพัง
“ก็มันเคยเขียวสดสวย”
เจ้ากบตอบแก้เก้อเช่นนั้น
ใจจริงมันไม่ได้อิจฉาที่ไม้นั้นเคยเขียวสวยกว่าตัวมัน
ที่มันอิจฉาเพราะหนอนตัวอ้วนนั่น
ชอนไชเศษไม้ด้วยความเพลิดเพลิน
มองไม่เห็น กบสีเขียวสวยอย่างมัน
เท่านั้นเอง
…..
กบขี้อิจฉา
…..
Small Opening
รู้สึกตัวอีกที ฉันก็มี Blog แห่งใหม่ให้เขียนอีกแล้วหรือนี่
นับไปนับมา ฉันรู้สึกว่า ฉันกำลังตกหลุมรักโลกออนไลน์ใน Blogging และ Diary อย่างจัง
ฉันพบว่า ความรู้สึกของฉัน ความคิดของฉัน รวมไปถึง คำหลายๆ คำของฉัน ถูกซุกซ่อนอยู่ไม่มุมใดก็มุมหนึ่ง ในโลกใบนี้
ฉันยิ้ม*
อย่างน้อยความทรงจำของฉัน ก็ถูกเปิดขึ้นมาทบทวนใหม่ได้บ่อยครั้ง
และความทรงจำในหลายเรื่อง ก็มีอีกหลายคนมาร่วมแบ่งปันความคิด ความรู้สึก
กับบันทึกอีกหน้า … กับ Blog อีกที่
ที่มีตัวตนของฉันซุกซ่อน แฝงเร้นอยู่
…
บันทึกของบางสิ่งที่ผ่านเข้ามาในใจ
และบันทึกของบางสิ่งที่จางหายจากหัวใจ … เช่นกัน
…
… Something has come and gone …. And that it all …
…
